یالنیز قالان آتیلا (آتیلا-ی تنها)

باخ گولوم گلدی باهار آچدی بولاق لار گؤزونو

ببین گلم، بهار آمد و چشمه ها (اشکها) چشمهایم را گشودند

یار اینانما بو گؤز یاشلاری باغلار گؤزومو

اما باور مکن که این اشکها چشمهایم را ببندند

قورخورام سنسیز اؤلم، آغلایاسان آرخامجا

می ترسم بی تو بمیرم و بعد از مرگم چشمانت اشکبار باشند

آخی اؤلسم ملکیم کیم سیلر آغلار گؤزونو

آخه عزیزم اگر بمیرم چه کسی چشمان اشکبارت را پاک خواهد کرد

نه قده ر گؤینه میشم، نه قده ر سیزلامیشام

چقدر از حسرت سوخته و چقدر ناله ها سرداده ام

نئجه یالقیزلامیشام، یار نئجه یالقیزلامیشام، آه نئجه یالقیزلامیشام

چه روزها که تنها مانده ام، عزیزم تنهای تنهای مانده ام

بو کؤنول دفترینه، درد، کده ر یازدی فلک

روزگار برای خواسته های دلم درد و غم و غصه را به یادگار گذاشت

بو غریب طالعیمه گؤرکی نه لر یازدی فلک

به این طالع غریبم ببین که چه ها رقم زد

نه یلریم آخی من سنسیزلیگه اؤیره شمه میشم

چه کنم که به جدایی از تو عادت نکرده ام

منه غربتده کئچن، عؤمرو هده ر یازدی فلک

روزگار برایم گذران عمر به بیهودگی در غربت را رقم زد

آه نه قده ر گؤینه میشم، گؤز یاشین گیزله میشم

آه چقدر از حسرت سوخته و اشکهایم را پنهان کرده ام

نئجه سنسیزله میشم، یار نئجه سنسیزله میشم

چقدر بی تو مانده ام، خیلی آرزوی وصال به تو را دارم